20 september 2011 L.S. Hoe is het asylbeleid in Spokania? Laten ze asylzoekers toe? Wat gebeurd er met ze? Hebben ze er ook lange procedures? En als ze terumoeten, en ze doen het niet, zijn ze er dan illegaal? En is dat strafbaar? En hoe gaan ze om met al die moslims. Mogen die een boerka dragen? Ik vraag me namelijk af of ze in Spokania net zo slap zijn als bij ons. Of doen ze daar al wat de PVV bij ons ook wil, en dus goed is? mvg, Stef W. Venray. In principe reageert Forum niet op anonieme post. Maar uw vragen zijn relevant genoeg om ze hier te behandelen. Bovendien hebben we wel zo'n vermoeden wie er achter uw initiaal schuilt. Asielzoekers en vluchtelingen komen niet of nauwelijks naar Spokanië, zodat een specifiek beleid niet relevant is. Het land ligt te veel uit de route voor boten met vluchtelingen (uit bijvoorbeeld Noord-Afrika), en vanwege de visumplicht is het vrijwel onmogelijk om als asielzoeker of vluchteling per vliegtuig het land binnen te komen. Het komt wel voor dat individuele personen met een (zeil)boot of vissersschip de territoriale wateren binnendringen en het land betreden zonder zich gemeld te hebben bij de douane of havenpolitie. De officiële lezing is dat zulke mensen direct weer met hun boot de zee opgestuurd worden. Dit roept de vraag op of er dan helemaal geen illegalen in Spokanië leven. Zoiets is nooit geheel uit te sluiten, maar op zich is illegaliteit niet strafbaar, want een illegaal is per definitie iemand die niet "bestaat", en dus kun je zo iemand ook niet straffen. Wel is het zo dat iedereen in Spokanië een geldig identiteitsbewijs of paspoort bij zich moet hebben, en omdat illegalen dat niet hebben, kunnen zij daarvoor wel beboet of gearresteerd worden. Er zijn nauwelijks moslims in Spokanië, en een boerkaverbod is dan ook absoluut geen politiek item. Ook in Nederland lopen er zo weinig vrouwen in een boerka dat je je kunt afvragen waarom al die politieke heisa hier nu voor nodig is. Gezichtsbedekkende kleding (dus ook sluiers, bivakmutsen, ondoorzichtige integraalhelmen en dergelijke) zijn sowieso niet toegestaan in het "normale" maatschappelijke verkeer (evenmin als in Nederland), dus is er geen enkele reden om voor boerka's specifieke wet- en regelgeving te bedenken. Al deze discussies over asielzoekers, illegalen, moslims en buitenlanders in het algemeen worden in de Spokanische politiek niet gevoerd - eenvoudig omdat PVV-achtige partijen niet bestaan.

23 oktober 2009 Geachte medewerkers, Graag wil ik u wijzen op de onderstaande email (spam?) die ik vanuit Spokanië mocht ontvangen. Wellicht kunt u, als Spokanië-deskundigen, uw licht laten schijnen op dit schrijven en mij adviseren? Met vriendelijke groet, Marga Peppelaer uit Harmelen Qupp merater/mosjeus, Uftel benc melde quista benc. Kirro ozyre rente mip erg-er zempertiy! Foole Spooksoliy Benc furt sivve sen tofeszollosÿ. Lée eft zolle-nota ur ef vende lelperre na mitapilde fes Zolle-nota-hor 1114185. Icâriyn, H.T. Weeftiya prest Spooksoliy Benc Dit is een spambericht, en je reinste oplichting. Honderden, zoniet duizenden, Spokaniërs hebben een bericht van deze strekking ontvangen, en ook in een aantal andere landen zijn mensen ermee lastiggevallen (maar de meesten zullen het wel niet hebben kunnen lezen). De media in Spokanië hebben onlangs uitgebreid aandacht besteed aan deze oplichting, zie ook PRESPO-nieuws. De door u ontvangen tekst is niet geheel correct Spokaans, wat erop wijst dat de oplichters geen native speakers zijn (het blijken trouwens Bulgaren te zijn). De ondertekening met "H.T. Weeftiya" klopt ook niet. Weeftiya is weliswaar een bestaande achternaam, maar de "directeur" van de bank heet zo niet (zie ook de foto van de bankpresident). Bovendien gebruiken Spokaniërs nooit initialen, maar altijd de voluit geschreven voornaam! Zoals u het bericht aan ons doorgeeft klopt het bankrekeningnummer niet, want er moet nog een 0 voor. Alle bankrekeningnummers in Spokanië hebben 8 cijfers, en als de eerste twee cijfers 01 zijn, duidt dat op een rekening bij de Spooksoliy Benc. Voor zover ons bekend, was het bankrekeningnummer in alls spamberichten (uiteraard) correct, dus wellicht heeft u een tikfoutje gemaakt? Voor bankrekeningnummers, zie ook de informatie in het Spokanisch Archief.

Voor lezers die het Spokaans niet beheersen en dus niet snappen waar dit allemaal over gaat, volgt hier de correcte tekst met de vertaling. Qupp merater/mosjeus, Kult benc melde eft quista benc. Kirro ÿstrjôfje eft rente kaf erg-ér prosent zempertiy! Coše-gôrse ef Spooksoliy Benc den sivve sener tofeszollosÿ. Lée-gôrse eft zolle-nota ur vende-gôrse lelperre na eft mitapildos kaf Zolle-nota-hor 01.114.185. Icâriyn, H.T. Weeftiya prest Spooksoliy Benc Geachte heer/mevrouw, Onze bank is een goede bank. Wij bieden een rente van vijftien procent jaarlijks! Kies de Spooksoliy Benc om uw spaargeld te conserveren. Open een rekening en ga sparen door te storten op bankrekeningnummer 01.114.185. Hoogachtend, H.T. Weeftiya directeur Spooksoliy Benc

21 april 2009 Geachte medewerkers, In de eerste plaats mijn complimenten voor de fraai vormgegeven website. De informatie is bovendien van een fantastisch hoog niveau. Zelf heb ik een wat specialistische vraag op taalkundig gebied. Die heeft betrekking op het getal 14 ('erg'). Mijn vraag is of er een rechtstreekse etymologische link te leggen is met de mythologische figuur Erget en de nationale godsdienst Ergynne. Alvast vriendelijk bedankt voor uw reactie. Hânclabiy, Stan de Laat Bedankt voor de complimenten. Het telwoord erg (14) en de namen Erget en Ergynne zijn etymologisch inderdaad verwant aan elkaar. Hoe dat precies zit, is na te lezen in het Spokanisch Archief, Etymologie van telwoorden. Maar alsjeblieft, noem Erget géén mythologische figuur, want dat beschouwen gelovigen in Spokanië als een grove belediging, alsof je de Heer of Allah met Sinterklaas vergelijkt! Erget is de naam van de hoogste God, en een kreet als "Erget bestaat niet" is voor velen net zo grievend als "God bestaat niet".

15 september 2008 Hallo! Wij willen ons spaargeld graag op een BETROUWBARE bank zetten, en met veel rente. We vertrouwen de banken in de EU niet meer, en vroegen ons af of ons geld op een Spokaanse bank wel vijlig is. Kunnen jullie ons een bank aanbevelen. En hoe moet dat dan? Groeten van de fam. Barends in Tilburg. Inderdaad wordt Spokanië (nog) niet meegesleurd in de kredietcrisis, dit dank zij de isolationistische politiek en een streven om finaniceel en economisch onafhankelijk van de rest van de wereld te zijn. Maar deze afzondering van de EU betekent óók dat mensen die niet woonachtig zijn in Spokanië er ook geen bankrekening kunnen openen, en dus ook geen spaarrekening. Als u uw geld op een Spokanische spaarrekening wilt zetten, zit er niets anders op dan u ook in dat land te vestigen - en dat is zo goed als onmogelijk. Het wordt pas interessant als een Spokanische bank een vestiging in een EU-land opent. Maar vooralsnog is ons niets van zulke plannen bekend.

Beste redactie Hierbij sturen we een foto van iets wat ons erg heeft geschokt. Ze zeggen dat Spokanië zo'n vredenlievend land is, maar we kregen te horen dat een stel vandalen deze schuur in de fik hebben gestoken. Gelukkig konden we er nog net een foto van maken. Erg naar, dat zulke dingen ook in dit prachtige land gebeuren! Verders was alles fantastisch, met de groeten van Paul en Avila Broekhoven in Emmen.

21 januari 2008 Beste, We hebben de voornaam Fjenne gevonden op jullie lijst van geregistreerde jongensvoornamen. Graag hadden we geweten wat het betekent, en vanwaar deze oorsponkelijk is. Kan iemand ons daar zo snel mogelijk antwoord op geven aub? Alvast bedankt!! Pedro Samyn Fjenne is de vleivorm van Fjen, en een verkorte vorm van Fernent (de Spokanische versie van Ferdinand; vergelijk Fred met de vleivormen Freddie en Fredje). Vleivormen worden vaak gemaakt met de uitgang -e, en een verlengde stamklinker (uitgedrukt door de verdubbeling van de medeklinker), zoals Anevve (van Anees), Ðiyzze (van Diyx = Diederik), Henne (van Henrec = Hendrik), Pille (van Peoll = Paul). Verder is Fjen weer een dialectische variant van Fen. De betekenis van Fernent = Ferdinand is niet geheel duidelijk. In het Voornamenboek van Prisma lezen we dat het wellicht iets als "waaghals" betekent.

12 juli 2007 Vroeger werd op diverse plaatsen op uw website het postbusadres van het Spokanisch Consulaat in Amsterdam genoemd. Ook in FORUM staat dit postbusnummer wel genoemd. Toen ik onlangs een breif stuurde kreeg ik die terug, met de mededeling dat dat postbusnummer niet meer bestaat. Maar Spokanië bestaat toch nog wel? Vroeger waren postbussen gratis. Sinds een aantal jaren vraagt KPN jaarlijks een behoorlijk bedrag voor het hebben van een postbus. De invoering van dit abonnementsgeld wordt "marktwerking" genoemd, maar tegenwoordig weten we dat dit woord staat voor: geld inpikken ten koste van de consument. Het Ministerie van Buitenlandse Zaken in Spokanië heeft daarom besloten om de postbus op te zeggen. Te meer daar vrijwel iedereen via inernet communiceert en er nauwelijks nog post naar het postbusnummer werd gestuurd.

5 maart 2007 Die website van jullie is Een groot geouwehoer. Dit is echt niet normaal meer. We kunnen het niet iedereen naar het zin maken - en mensen die anoniem blijven al helemaal niet.

10 juli 2006 Huif ip feh! Mijn naam is Hissov Niokis, ik heb ooit in Spokanië gewoond, in Cefjuiwifusr, en was daar lid van een schaakclub, genaamd Eemtniis Fi Wippir; ook de landskampioen Inepaim Metlis speelde daar. Graag zou ik (achteraf) méér weten over het schaken in Spokanië, in de ruimste zin van het woord. Wie schrijft er eens wat over? Zijn er nog oude partijen van bijvoorbeeld DerecMepde en KepugTlo? Ik wacht in spanning af! Groeten, Hissov. Aangezien in de kreet "Huif ip feh" geen enkel bestaand Spokaans woord zit (zie Spokaans woordenboek), de plaatsnaam Cefjuiwifusr in Spokanië niet voorkomt (zie SPARC - Steden en dorpen), de door u genoemde namen niet bestaan (zie SPARC - Namen) en de meeste ervan ook niet aan de Spokaanse spelling- en uitspraakregels voldoen, vermoeden we dat u een ander land dan Spokanië bedoelt.

22 oktober 2004 Beste redactie, Omdat ik geen enkel vertrouwen heb in die Balkenende, die houterige dominee die denkt dattie ons land wel eens eventjes op het goede spoor zal zetten, wil ik graag zo snel mogelijk weg uit dit land. De gezondheidszorg wordt steeds minder, je voelt je niet meer veilig op straat, de belastingen gaan alsmaar omhoog, er wordt aan mijn AOW geknabbeld, kortom, de regering is aldoor bezig om door de raarste bezuinigingen hun eigen kasboek op orde te brengen, maar ze zien niet in dat het land zo helemaal niet op orde (en ook IN orde) is. Daarom vraag ik u: hoe zit het met het emigreren naar Spokanië? Dat lijkt toch een landje waar geen terroristen of idioten als Balkenende het voor het zeggen hebben? P.J. Blommestein Wildervank Helaas is Spokanië geen emigratieland. U kunt erheen als toerist, maar daar moet het dan ook bij blijven. Zie ook onze reactie op de brieven hieronder. Overigens bestaan er ook in Spokanië politici die niet snappen hoe je een land moet besturen. Spokanië is beslist geen utopia of paradijs!

3 oktober 2004 Mijn man heeft reumatiek en ikzelf heb constant last van een kloppende hoofdpijn. Volgens ons komt dat door het vochtige en bovendien stressvolle klimaat in Nederland. Wij wonen in een aardig dorpje in Zuid-Holland, in een gebied dat officieel "het Groene Hart" heet, maar in werkelijkheid een agglomeratie van nieuwbouwwijkjes, bedrijventerreinen en pietluttige stukjes bos is waar je niet in mag omdat het zogenaamd "beschermd natuurgebied" is. Als mens weten we niet meer waar we heen moeten. We durven ook niet echt want overal word je geterroriseerd door aggressieve weggebruikers, dreigende jongeren en politici met een grote bek. Omdat wij allebei 66 jaar oud zijn en we denken dat we nog wel 20 jaar te leven hebben, zien we er erg tegenop om dat in Zuid-Holland te moeten doen. En eigenlijk willen we het ook helemaal niet meer in Nederland, want in ons zomerhuisje bij Ommen mogen we óók al niet "echt" wonen. Daarom willen we graag emigreren. Maar Canada en Nieuwzeeland zijn zo erg ver weg, zodat we onze zoon in België niet meer kunnen zien. Maar we hebben begrepen dat Spokanië veel minder ver weg is, en ook nog een goedkoop, rustig en warm land (in het zuiden dan). Ook ligt het in de Europese Unie, dus dan moet het toch mogelijk zijn om er de laatste 20 jaar van ons leven rustig te kunnen wonen? Dat is goed voor de reumatiek van mijn man, en mijn eigen hoofdpijn gaat misschien ook wel over, als ik al die stress in dat propvolle enge Holland niet meer heb. Denkt u dat we erheen mogen? Hoe komen we er meer over te weten? meneer en mevrouw Oubol (adres bij de redactie bekend) Wij herkennen uw problemen, maar helaas is Spokanië geen "emigratieland" zoals Nieuw-Zeeland of Canada dat zijn. Bovendien is Spokanië geen lid van de Europse Unie, zoals u lijkt te denken. Het land ligt weliswaar in Europa, maar dit is een zuiver geografisch gegeven. In politiek opzicht staat het juist ver van Europa af. Het ziet er helaas niet naar uit dat Spokanië binnen afzienbare tijd zijn grenzen open zal stellen voor Europeanen zoals u, die gewoon lekker rustig en ontspannen hun laatste levensjaren willen doorbrengen. Het is al heel wat dat toeristen tegenwoordig honden naar Spokanië mee mogen nemen. Maar wanneer ook mensen er zo maar heen kunnen is nog een open vraag.

27 maart 2003 Sinds kort ben ik op de hoogte van het bestaan van Spokanië en als energiefreak heb ik onmiddellijk de energievoorziening van dit land bekeken. Wat mij opvalt is dat er een kerncentrale is en gelukkig ook waterkracht. Windenergie en andere vormen van duurzame energie vind ik niet op de kaart vermeld. Ik vraag mij af of Spokanië het Kyoto-protocol heeft ondertekend. Graag wil ik een bijdrage leveren aan het opzetten van een duurzame energievoorziening in Spokanië. Kunt u mij een contactpersoon noemen bij wie ik mijn diensten kan aanbieden? Martijn Verstraeten De energiekaart is te vinden in SPARC - Elektriciteit. Hierop staan drie kerncentrales aangegeven, alle op het grootste eiland Berref langs de kust: in het noordwesten: Tysegg; in het noordoosten: Restôc-fonis en Ergânt. De Restôc-fonis-centrale stamt uit 1971, is verouderd en kampt regelmatig met storingen. Nauwkeurige informatie ontbreekt omdat kernenergie als "strategisch gevoelig" wordt beschouwd. De Tysegg-centrale (1980) en Ergânt-centrale (1964) zijn tussen 1990 en 1996 gemoderniseerd en voldoen aan de huidige veiligheidseisen. Het is onduidelijk hoe het toekomstige energiebeleid eruit zal zien; de regering laat hierover niet veel los. Vooralsnog lijken er geen plannen te bestaan om de kernenergie verder uit te breiden. De isolationistische politiek is niet goed verenigbaar met het aangaan van internationale overeenkomsten. Het Kyoto-protocol is dan ook niet ondertekend. Dat wil echter niet zeggen dat Spokanië niet achter de intentie ervan staat. Anders dan bijvoorbeeld de Verenigde Staten is Spokanië wèl bereid om milieubeschermende maatregelen te nemen of anderszins een beleid te voeren dat strookt met internationale opvattingen. De ontwikkeling van alternatieve energievoorziening (zoals windenergie) heeft om financiële en politieke redenen (nog) geen prioriteit. Als u uw diensten wenst aan te bieden, kunt u het beste schriftelijk contact opnemen met het Spokanisch Consulaat in Amsterdam. Adres: Spooksoliy Lozôstjemm, Postbus 3774, 1001 AN Amsterdam.

16 februari 2003 Mijn vriend zegt dat hij uit Spokanië komt, maar dat er een erge antigay sfeer is. Klopt dat? Theo Valize In de hoofdstad Hirdo bestaat een echte gay scene. Dit is genoemd in de reisgids Spokanië: Berref (blz. 25), en wordt verder behandeld in SPARC - Gay-scene in Hirdo. Ook in andere grote steden kunnen homo's (m/v) aan hun trekken komen, zoals in Amahagge, Hoggebim en Asjetto. En verder is er aan de toeristische Zverosta-kust (reisgids hoofdstuk 9, blz. 149) veel te beleven. Op de eenzame vlaktes en in de geïsoleerde berggebieden zijn natuurlijk veel dorpen te vinden waar men niet vertrouwd is met de gay-wereld. Hier kunnen mensen raar reageren als ze ermee geconfronteerd worden. Maar de mensen reageren in zulke streken sowieso raar als ze oog in oog staan met dingen die niet in hun dorpscultuur passen - dit geldt niet alleen voor gays maar voor elke "vreemdeling". Als uw vriend een Spokaniër is, en hij ondervindt een "antigay sfeer", vragen we ons af of dat misschien niet aan hemzelf ligt: gedraagt hij zich provocerend? Daar houden Spokaniërs nooit van (ook niet van hetero's). Over het algemeen zal het Spokaniërs een zorg wezen hoe iemand leeft en wat hij denkt. Wijzelf hebben in ieder geval nog nooit enig probleem ondervonden.

Joyce ??? uit ??? is een fervente lange-afstandsloopster. Ze heeft al honderden kilometers in de Benelux en Frankrijk afgelegd, en nu was het de beurt aan Spokanië. Ergens op Zuid-Liftka ging het pad kilometers lang door een raar bos van lange dunne zwiepende stammetjes. Bij het geringste zuchtje wind sloegen ze tegen elkaar. Dat maakte het geluid van zwiepende zweepslagen, maar ook van schel gepiep en nors gekras. Na een half uur kreeg ik het ervan op mijn zenuwen, temeer daar ik al die tijd niemand tegenkwam, terwijl ik op dit pad buiten dit bos altijd wel andere wandelaars tegenkwam. Maar het was wel fascinerend!

25 november 2002 Bestaat er in Spocania een organisatie zoals "Het Instituut", zie www.instituut.net. Ook binnen de Spocanische Cultuur zou ik dit fenomeen willen onderzoeken. Job Snijders Het Spokanische tijdschrift Tocômpanðo ("Schijnmaatschappij") lijkt in de richting van "Het Instituut" te komen. Bij dit tijdschrift behoort ook een website. Klik in het Hoofdmenu van het Spokanisch Archief (www.spocania.com/archief) op Tijdschriften, en zoek hier Tocômpanðo. Hier staat ook het website-adres (we kunnen niet garanderen dat u contact krijgt). Overigens zou het wel handig zijn als u Spokaans kunt lezen, indien u dit aspect van de cultuur wilt onderzoeken...

15 oktober 2002 Gaarne zou ik een reis maken naar het eiland Berref. Ik heb namelijk de vermakelijke reisgids van uw hand gelezen. Hoe zit het met het openbaar vervoer?. Ik heb namelijk geen auto uit milieuoverwegingen. En dus weet ik niet hoe ik mij moet voortbewegen. Met uw verhaal over de stormachtige aankomst in Jatty in het achterhoofd heb ik enige vrees over de kwaliteit van het openbaar vervoer. Ook zou ik het een en ander willen weten over de prijs. Bij voorbaat dank. Marcel Plaatsman Niet alle busreizen verlopen zo woest als de reis die ik heb meegemaakt en in de reisgids heb beschreven! Natuurlijk stort er wel eens een bus in een ravijn, maar dat gebeurt ook in Spanje of Frankrijk. Over het algemeen is het openbaar vervoer er goed geregeld, al rijden bussen en treinen niet overal frequent en is het vaak wat ouder materieel. Omdat de privatiseringsgekte in Spokanië nog niet doorgedrongen is (ze zitten niet in de EU, zodat het ook niet hoeft!), rijden treinen vrijwel altijd volgens de dienstregeling en wordt er niet gezeurd over natte bladeren op de rails of wissel- en seinstoringen. Prijzen zijn te vinden in de verschillende hoofdstukken van het Spokanisch Archief (www.spocania.com/archief). Klik in het Hoofdmenu op Openbaar vervoer, en je wordt verder geholpen.

26 juli 2002 Ik heb in een sneltreinvaart de website over Spokanië doorgenomen; in eerste instantie om de taal van het land die merkwaardige trekken vertoont. In de reactie van een van de commentaren schrijft u: "wij zien ook wel dat onze West-Europese levensstijl vaak te verkiezen valt boven de Spokanische". Ik heb bij het doornemen van de website Spokanië gezien als een land met een westerse cultuur, ondanks het feit dat ik in de taal weinig West-Europese trekken heb gezien met hier en daar enkele Romaanse leenwoorden... Hans Kamp Spokanië ligt in het uiterste westen van West-Europa, dus dat we de cultuur "westers" noemen ligt voor de hand. Maar daarom kan de cultuur er in een hoop opzichten nog wel afwijken van wat we op het vasteland van Europa gewend zijn (ook daar zijn de cultuurverschillen dikwijls frappant). In de websites over Spokanië komen de persoonlijke ervaringen van buitenlandse bezoekers aan dat land weinig aan bod. Daarvoor kan men beter terecht in een reisgids als Spokanië: Berref.

Fred Blomberg en Cor Maatjes hadden een geweldige B&B-ervaring bij Abertô. We hadden de veerboot van Qualeja naar Abertô genomen, en toen we vanaf de haven naar het stadje fietsten, troffen we bij een van de villa's langs deze schitterende weg een bordje met "bed and breakfast" aan. Hoewel we eigenlijk nog wat door wilden fietsen, lag dat huis zo prachtig aan de glooiende kust, met uitzicht tot aan de overkant van de baai, dat we besloten hier te blijven slapen. De heer en vrouw des huizes waren geweldig gastvrij en gelukkig spraken ze ook nog wat Engels. Onze kamer keek uit over de baai en ook het ontbijt was heel goed verzorgd, met eigen gebakken brood en eigen gelegde eieren. Een aanrader dus!

26 juli 2002 Geachte heer, Dit voorjaar brachten mijn man en ik voor het eerst een bezoek aan het prachtige Spokanië. We hadden een vliegreis geboekt met het idee ter plekke een auto te huren en zo, door te overnachten in Kullos ur Lardos, het eiland Berref te verkennen. Omdat onze woonplaats een prachtig waaggebouw bezit waren wij erg benieuwd naar het waaggebouw te Hirdo en aangezien ons eerste logeeradres in deze stad was besloten we hier in ieder geval naar toe te gaan. Alhoewel we het gebouw zelf schitterend vonden kwamen we er niet precies achter wat er nu precies gewogen werd. Kaas, andere levensmiddelen of misschien wel heksen. Op de zolderverdieping troffen we inderdaad zoals in de voorlichtingsbrochure van de SEQU, de leuke Draka bar. Van de barkeeper, Bernet Motrikfâsto, hoorden we dat de kastelentocht vanuit Taru al jaren een groot succes was. Gelukkig konden we ons hiervoor nog inschrijven, een groot geluk daar deze tochten meestal al lang van te voren volgeboekt zijn. Twee dagen later vertrokken we vanaf het stadsrestaurant te Taru voor wat achteraf één van de meest opmerkelijke excursies van deze vakantie zou worden. Op de derde dag namelijk kregen we de gelegenheid de ruïne van Prusot bij Jejoa te bezoeken. Dit bezoek was ingelast omdat een aantal dagen daarvoor in het bos nabij de ruïne een bijzondere vondst gedaan werd. Bij het uitdunnen van het kreupelhout was de boswachter op een vreemde verzameling stenen hoofden gestoten. Over de herkomst, het doel, of zelfs de makers van deze hoofden was, toen wij een aantal weken later Spokanië verlieten, nog niets bekend alhoewel het geruchtencircuit natuurlijk volop draaide. De meest voor de hand liggende verklaring voor deze stenen hoofden, of "Kolini Nurps" zoals de inwoners van Jejoa ze al snel noemden, was het verhaal dat de gravin die vroeger het kasteel bewoonde nogal bloeddorstig was en jongemannen die om de hand van haar dochter kwamen smeken bij gebleken ongeschiktheid, d.w.z. onvoldoende geld en goederen, liet onthoofden. De lichamen verdwenen in de slotgracht en de hoofden werden in het bos gesmeten waar zij smartelijk versteenden over zoveel onrecht. Alhoewel deze verklaring ons ietwat "Grimm" achtig in de oren klinkt zouden we van u toch graag willen weten of er in deze zaak al wat klaarheid is gebracht. Op de ruïne maakte ik een foto van de door het felle zonlicht scherpe schaduwen van ons beiden. Tot onze grote verbijstering zagen we bij ontwikkeling van de foto's dat aan weerszijden van mijn man en mij twee figuren staan met, zo te zien iets wat lijkt op zwaarden of speren in hun handen. Zijn dit afgewezen vrijers of, nog aannemelijker, de soldaten die hen moesten onthoofden. Naspeuringen op het internet hebben ons in ieder geval niet veel wijzer gemaakt. Komend jaar gaan we beslist weer een aantal weken terug naar Spokanië. Het is een land waar het avontuur overal volop te vinden is. Met vriendelijke groet, Peter en AnneRie van Maaren U heeft wel spannende dingen meegemaakt, maar dat is in een land als Spokanië ook wel te verwachten. Hoewel wij niet op de hoogte waren van die stenen hoofden, en de geschiedenis erachter, geloven we direct dat u de waarheid spreekt. Het is altijd leuk als anderen ons nog iets nieuws kunnen vertellen; wij kunnen tenslotte niet ALLES over dit land weten... De wetenswaardigheden over de Draka-bar, de kastelentocht en de stenen hoofden zullen we in het Spokanisch Archief opnemen.

17 juli 2002 Na mijn reis naar Spokanië is mijn blik op de wereld voor altijd veranderd. Ik wil daarom Spokanië steunen waar ik kan. Ik doel hiermee op een functie in Spokanië. Ik zou bijvoorbeeld meer naamsbekendheid aan deze natie kunnen geven of zo iets dergelijks. Heeft u misschien op dit moment vacatures open staan? Ik begrijp dat deze natie er na jarenlange isolationistische politiek niet rijker op is geworden. Ik vraag dus voor deze eventuele functie geen geld, maar ik zou geëerd zijn met een adellijke titel en mijn arbeidsproductiviteit zal daarbij ook zeker toenemen. Ik vraag mij trouwens af of de adellijke titels een geografische plaats vertegenwoordigen binnen Spokanië of dat zij gewoon geplaatst moeten worden voor de naam van de desbetreffende persoon. Met de meeste hoogachting verblijf ik, Uwe dienstwillige dienaar, J.A. van der Steen-Wel Wij zijn geen arbeids- of uitzendbureau, maar de redactie van een website over Spokanië. Als u een baan in Spokanië zoekt, raden wij u aan om contact op te nemen met het Spokanisch Consulaat (Postbus 3774, 1001 AN Amsterdam). Daar kan men u informeren over verblijfs- en werkvergunningen en andere ambtelijke procedures. Helaas zijn adellijke titels niet te koop (dat kan alleen in dictaturen en andere louche landjes). Het enige wat erop zit is om met een adellijke Spokaniër of Spokanische te trouwen in dat geval krijgt ook de partner (in sommige gevallen!) een adellijke titel. Gezien uw dubbele achternaam vermoeden we dat u een gehuwde vrouw bent. Wij wijzen er dan ook op dat u in dat geval ook in Spokanië niet met een tweede man kunt huwen. Wellicht ten overvloede: in Spokanië is het niet mogelijk om met iemand van hetzelfde geslacht te huwen! Veel namen (ook adellijke) geven van oorsprong een geografische afkomt. Adellijke grootgrondbezitters die sinds mensenheugenis hetzelfde landgoed bewonen hebben dikwijls nog een achternaam die identiek is aan die van het landgoed. Maar in de meeste gevallen is er geen relatie tussen achternaam en locatie meer. In het Spokanisch Archief (www.spocania.com/archief) kunt u in de hoofdstukken ADEL en NAAMGEVING meer hierover vinden.

De beroemde Duitse fotograaf August Sander herleeft - dat is het eerste wat er bij ons opkomt als we deze sfeervolle foto van Marian Taris uit Zeist zien (Taris is trouwens een reguliere Spokanische achternaam). Ze schrijft:- De stad Aflif op de zuidoostelijke punt van Liftka heeft een heel mooi oud centrum, vol kleine winkeltjes en bedrijfjes. Je waant je er in de jaren vijftig. Gek dat dit nergens in reisgidsen verteld wordt! In een van de steegjes vond ik een kleermakerij, waar ze nog traditionele kleding op een hele ouderwetse manier maken. De kleermaker stond met een antiek strijkijzer in zijn hand, en ik dacht: DAT moet ik fotograferen, want zoiets bestaat nergens meer. De man stond het toe, maar was duidelijk niet gecharmeerd van die fotografische belangstelling. Toch ben ik blij dat hij nu vastgelegd is. Want ik denk dat zulke oude ambachten, met zulk antiek gereedschap, ook in Spokanië binnen niet al te lange tijd uitgestorven zullen zijn.

17 juni 2002 Reeds mailde ik de wens, dat de republiek Marovië graag diplomatieke betrekkingen zou willen onderhouden met Spokanië, maar hoe staat het met de, zo las ik inmiddels "beperkte" isolationistische politiek van Spokanië? Vr.gr. John van den Berg De isolationistische politiek wordt vooralsnog in zo goed als ongewijzigde vorm gehandhaafd, wat betekent dat van nieuwe diplomatieke betrekkingen met andere landen in principe geen sprake kan zijn. Sinds de toename van "grensoverschrijdende problemen" als terrorisme, mond-en-klauwzeer, illegale gelukszoekers en dergelijke heeft het land zelfs de neiging om nog meer in zijn schulp te kruipen. Met angst en beven wordt de uitbreiding van de EU tegemoet gezien: Spokanië acht zichzelf geen geschikte partner, en vindt dat arme Oost-Europese landen dat nog minder zijn.

14 april 2002 Aanstaande meivakantie lijkt het ons een goed idee Spokanië te bezoeken met onze camper. Kunt u ons vertellen of we in mei al kunnen genieten van de middernachtzon. En weet U of we daar vrij mogen overnachten. Zijn er ook voor camperaars zgn. "GOP's". Een reisverslag plaatsen we op onze site "www.camperwereld.nl". Dank u alvast voor de informatie. G.B. van Hoek Zoals bekend is de poolcirkel precies de lijn waarboven de zon 's nachts niet ondergaat. En dat geldt dan alleen vanaf de langste dag van het jaar: midzomer (21 juni). Ten eerste ligt Spokanië ver ONDER de poolcirkel (op de hoogte van Zuid-Ierland, zoals u in de reisgids Spokanië: Berref en op de diverse websites kunt lezen), en ten tweede is de maand mei sowieso veel te vroeg voor dit natuurverschijnsel. Nee dus, van de middernachtzon valt niet te genieten (wel van de volle maan). Met een camper mag u maximaal 1 nacht op dezelfde plek in de vrije natuur of op parkeerterreinen in de stad overnachten, behalve als het verboden is. Hoe weet u dat? In natuurreservaten en zeer toeristische gebieden is het altijd verboden, in andere gevallen staan er borden, en als u twijfelt kunt u bij de plaatselijke politie of het toeristenbureau informeren. Spokanische campings zijn voornamelijk ingericht om "echt" (d.w.z. met een tent) te camperen. Welke faciliteiten er zoal bestaan, kunt u vinden in de campinggids die de Koninklijke Kampeer Federatie uitgeeft. Deze gids is alleen in Spokanië te koop. Wij zullen ernaar streven om ook op onze websites meer informatie over het kamperen te geven. Op dit moment vindt u er helaas nog niet veel over.

De fam. Kranenburg uit Ommen had een heel bijzondere ervaring zonder dat ze het zelf in de gaten hadden... Wij volgden met onze caravan de prachtige route langs de rivier de Ziffon, en toen we tegen half zes nog steeds geen camping hadden gevonden, zagen we bij het dorpje Kochâg gelukkig een man die bezig was zijn huisje te schilderen. Hoewel hij er erg eigenaardig uitzag, sprak hij perfect Engels, en we konden op het weilandje naast zijn huisje overnachten. Het was een heel bijzonder huisje, en we waren hem dankbaar dat we een foto van hem mochten maken. Toen we de volgende dag afscheid wilden nemen, wij hij er niet, maar zijn vrouw zei tegen ons dat hij al op weg was naar het ministerie. Kennelijk keken we nogal verbaasd, want ze voegde er iets aan toe als "ja, ik zal het maar eerlijk zeggen, mijn man is de minister van Economische Zaken, en u heeft geluk gehad dat u ons hier aantreft, want meestal blijven we in Hirdo, want we hebben niet zo vaak tijd om naar ons huisje hier aan de rivier te gaan. De fam. Kranenburg heeft dus bij minister Moffain Bâldriy-Rifo Ef Ses overnacht! Deze bijzondere foto is - met toestemming van de minister - in het Spokanisch Archief opgenomen (in het hoofdstuk Politici).

11 maart 2002 Geachte heer Ik ben net terug van een verblijf van 2 maanden in Prest, de geboortestad van mijn Spokaanse vriendin, in het Krappa-gebergte. Waarom is er op uw site niets te vinden over de gewapende guerillastrijd aldaar. De radikale vleugel van de Democratische Volksunie, de Demokratise Zampôr-Ûn Militse of DZUM, bezetten er een gebied van tientallen vierkante km. Hun strijd tegen de koninklijke tirannie en de reactionaire adel wordt in de hele westeuropese pers monddood gemaakt. Hun commandant Per Ake Lÿff is zeer geliefd bij brede lagen van de dorpsbevolking, maar alle Europese leiders weigeren met hem te praten. Al sinds april 2000 wordt dit idyllische deel van Spokanië door de paramilitaire vleugel van de Zykrÿntôm belegerd en geregeld onder vuur genomen. Vele onschuldige burgerslachtoffers hebben hun leven al verloren in deze "vergeten" Europese burgeroorlog. Vorig jaar in november verdwenen 17 leden van de DZUM spoorloos uit hun huizen. Tot op vandaag is niets van hen gehoord. Een schande dat u een dictatuur als Spokanië afschilderd als toeristisch paradijs. Bent u bang om het ware gezicht van de Spokaanse overheid te tonen? Free the DZUM Vincent D. Eigenlijk had deze brief niet geplaatst mogen worden want wij houden niet van anonieme reacties. Maar we plaatsen hem wel, omdat er een waarschuwing in zit. Nee, NIET dat het er zo gewelddadig in het Krappa-gebergte aan toe gaat. Maar WEL de waarschuwing dat ten eerste de bevolking in dit berggebied behept is met een overvloed aan fantasie en een intens gevoel voor paranormale verschijnselen (en wellicht ook paramilitaire verschijnselen?). En ten tweede dat ook bezoekers aan dat gebied niet altijd meer de fantasie en werkelijkheid uit elkaar weten te houden - zelfs niet als ze allang weer terug zijn in hun eigen "veilige" landje (uw bericht is vanuit België verstuurd). Dus bezoekers aan het Krappa-gebergte: houd uw hersens in bedwang!

13 februari 2002 Geachte Heren, Hierbij meld ik u dat een uitgelezen gezelschap van wijzen het stichtingscongres van een nieuwe natie zal houden in jullie stad Amsterdam. Wij zijn namelijk het volk van de deurgevers. Een braaf maar geen al te snugger volk uit het zuiden. Wij zullen u ongetwijfeld nog eens moeten contacteren voor wat hulp. Bedankt bij voorbaat dus. Dirk De Roeck, voorlopig hoofdeurgever (België) We wachten af....

25 januari 2002 Het is gewoon zielig. Origineel is het wel, maar 't blijft gewoon zielig. H. Westerhuis Geen gevoel voor humor, fantasie, spel, creativiteit en originaliteit? Wat zielig!

20 november 2001 Heel graag zou ik iets betekenen voor Spokanië. U heeft een zeer fascinerend land. Ook zou ik willen weten hoe ik aan een adellijke titel kan komen... vr. gr. Robert Braam Adellijke titels zijn niet zo maar te vergeven of te koop. Hoe je er wel aan kunt komen is te lezen in het Spokanisch Archief (hiernaast in het Hoofdmenu aan te klikken), bestand Adel in Spokanië. Wat wil je precies betekenen voor Spokanië? Kun je deze wens nauwkeuriger omschrijven?

Toen wij bij het dorpje Prusotkolini aan de oever van het Pogalo-meer (Zuid-Brÿr) onze auto verlieten en een wandeling over het bospad maakten, kwamen we deze mierenhoop met halfverrotte deur tegen. We vonden het zo bijzonder, dat we er een foto van hebben gemaakt. Achter de deur was een stinkend hol, vol lege bierblikjes, condooms en mensendrollen. Maar we vermoeden dat het hier ooit anders is geweest. Wat weten jullie hiervan? Liesbeth en Erik van Wilgen, Venlo U heeft een zogenoemde kjûft gefotografeerd. Dat zijn half ingegraven woningen, waar vroeger de allerarmsten woonden - vergelijk het maar met de plaggenhutten in Nederland (ja, tot omstreeks 1950 bestonden ze nog bij ons). Voor zover bekend woont er niemand in Spokanië meer in een kjûft, maar de restanten ervan zijn overal nog te vinden, vooral op Zuid-Brÿr, waar u dus was.

15 september 2001 Beste forum-redactie, Als gepassioneerd cinefiel ben ik hevig geïnteresseerd in het reilen en zeilen van de filmcultuur van Spokanië. Helaas heb ik hierover niets kunnen vinden, ook niet in het Spokanisch Archief. Ook op internationale festivals is de Spokanische cinema nauwelijks vertegenwoordigd. Toch meen ik ooit een film te hebben gezien van een regisseur die H. (?) Bachstrom heette. De titel ben ik vergeten, maar het was een soort zwarte komedie over de rivaliteit tussen twee broers in een bergdorpje. De hoofdrolspeelster werd geloof ik in het programmaboekje aangeduid als 'de Spokanische Sophia Loren'. Weten jullie de titel van deze film en de naam van de actrice, en is er informatie beschikbaar over hedendaagse filmkunst in Spokanië? Alvast bedankt. Maurice van Turnhout Waarschijnlijk bedoelt u de bekende cineast Hâstâf Bachstrom. We zullen nog uitzoeken welke film het hier betreft. Wat een toeval dat de vorige Forum-inzending ook al over de naam Bachstrom ging! Het Spokanisch Archief zal uitgebreid worden met informatie over de film in Spokanië. Overigens vindt u op bladzijde 115 in de reisgids Spokanië: Berref het een en ander over de musicalfilm Ynel-mirs (Engelenhaar).

3 augustus 2001 Dear Sir or Madam, On one of your webpages, one of the family names listed as being a part of the Spocanian archives is "Bachstrom". I would very much appreciate any information you have on this name. I am conducting research on Johann Friedrich Bachstrom (sometimes spelled Bachstrohm/Backstrom etc.) an author from the 18th century, for my dissertation in the German Department of the University of Wisconsin. Since this name is from what I have seen not very common, if there are any books or other sources that you know of that list this name and you could let me know what these are or point me in the direction of where to find any information, I would be very much indebted to you. I appreciate any help you can give. I look forward to hearing from you and thank you for your consideration and time in this respect. Sincerely, Sandra Kohler, Madison (WI), US. The oldest place where the name Bachstrom is found is the Immigration Register of the Flenazjekk district on the isle of Brÿr from February 1814. This refers to an Eduard Bachstrom, born around March the 12th, 1785, in the German town of Leipzig. He was travelling on a French ship (probably destined for America), which sought refuge in the port of Girdes on the southern tip of Brÿr due to heavy weather. At the beginning of March 1814, the vessel proceeded on its course, but Eduard Bachstrom preferred to remain in Spocania. As far as we are able to gather, he lived in Girdes for the rest of his life, earning a livelihood as a blacksmith at a shipbuilder's. He married the shipbuilder's daughter in 1816 or 1817, and had two sons by her. In 1821, Eduard Bachstrom died and his wife very soon followed him, leaving their two children to enter the orphanage in Tuûn. Due to the poor records at that time, we know nothing about the further life of the two sons, but it is clear that the famous film director Hâstâf Bachstrom (born 1956) is a descendant of one of the orphans.

29 maart 2001 Als vrijwilliger werkzaam bij VluchtelingenWerk heb ik onlangs een asielzoeker uit Spokanië voorbereid op zijn Nader Gehoor bij IND. Ik was verbaasd omdat ik nooit iets gehoord of gelezen had over onderdrukking in Spokanië. Ik mag natuurlijk geen persoonlijke informatie doorgeven die mij onder geheimhouding is verteld, maar toch wil ik vragen of het u bekend is dat kaalhoofdige mannen die zonder hoofddeksel over straat lopen door de politie worden opgepakt. Is dit een nieuw verschijnsel en heeft dit religieuze of historische achtergronden. Is dit geïnstitutionaliseerd overheidsbeleid of valt dit onder het hoofdstuk van willekeurig optreden van een plaatselijke politiecommissaris? (naam bij de Forum-redactie bekend) Voor zover bekend, heeft geen enkele Spokaniër ooit asiel gezocht in een ander Europees land. Gezien uw opmerking over het oppakken van kaalhoofdige mannen, gaan wij ervan uit dat de Spokaniër met wie u hebt gesproken weliswaar een kaal hoofd heeft, maar niet als "echte" asielzoeker beschouwd kan worden, omdat er absoluut geen sprake is van onderdrukking of vervolging van kaalhoofdige mannen zonder hoofddeksel. Een van de bekendste Spokaniërs met een kaal hoofd is de kunstschilder Peoll Ozzepiyle-Ryšo. Met zijn practical jokes haalt hij regelmatig de voorpagina's van de kranten, en het eerste wat bij ons opkwam, was dat deze originele man ook nu weer een grap heeft uitgehaald - namelijk door zich in Nederland als asielzoeker te melden. Dankzij de welwillende medewerking van het Spokanisch Consulaat in Amsterdam (Postbus 3774, 1001 AN Amsterdam) kunnen wij u vertellen dat de man die zich als Spokanisch asielzoeker voordoet, inderdaad de kunstschilder Peoll Ozzepiyle is. Helaas bent u het zoveelste slachtoffer van een practical joke van deze artiest. Zijn verhaal dat kaalhoofdige mannen zouden worden opgepakt dient dan ook naar het rijk der fabelen verwezen te worden. Dat neemt niet weg dat deze artiest zelf inderdaad herhaaldelijk wordt opgepakt - niet omdat hij een kaal hoofd heeft, maar omdat zijn grappen dikwijls een "verstoring van de openbare orde" zouden zijn. Het Spokanisch Consulaat vraagt zich af in hoeverre Peoll Ozzepiyle zich schuldig maakt aan fraude of valsheid in geschrifte. Wellicht is hij met een vals paspoort Nederland binnengekomen, en zijn ook andere documenten die hij in Nederland heeft moeten tonen niet correct.    In juli 1999 zette Peoll Ozzepiyle de weekmarkt in het provinciestadje Metie op stelten door er als travestiet de marktkooplui lastig te vallen. De regionale pers reageerde zeer verontwaardigd, en als reactie hierop liet de kunstschilder deze fotomontage plaatsen in het progressieve landelijke dagblad Amagene. Bijschrift: "Zoals u ziet ben ik een echte man - jong van lijf en leden en gerijpt in het brein".

28 juni 2000 We hebben net een fijne vakantie in de bergen van Liftka doorgebracht, en hoewel er van dit deel nog geen nederlandse reisgids beschikbaar is, hebben we ons goed kunnen redden en veel leuke dingen meegemaakt. Maar er is 1 ding wat we niet kunnen vatten. Ik kocht in de supermarkt van Gÿrô een potje oranje verf met de bedoeling om enkele T-shirtjes te verven omdat we onze Hollandse voetbalhelden niet mogen vergeten. De juffrouw achter de kassa begon ontzettend te blozen toen ze dat potje zag, en zei iets tegen haar collega's waarna ze allemaal begonnen te giechelen. Vinden ze het soms raar dat wij Hollanders alles met voetbal oranje verven? En hoe zouden ze dat dan weten? Het potje heette PjakârMarâs. Snappen jullie het? Peter Snelling, ?? PjakârMarâs (letterlijk "Geheime Kleur") valt onder de categorie "intieme vrouwenproducten". Het gaat hier om een verfmiddel waarmee sommige groepen vrouwen hun okselhaar verven. De kleur varieert van blauw via lila en roze naar rood en oranje. Het verven van het okselhaar is een oude gewoonte bij de boerenbevolking op Centraal-Liftka en Brÿr, bij wie het scheren van haar als een typisch mannelijke bezigheid gezien werd waar vrouwen zich niet aan mochten bezondigen. Het gebruik stamt oorspronkelijk uit orthodoxe ergynische kringen, van hoog tot laag; tegenwoordig alleen nog bij de armste boeren, gelovig of niet. Deze gewoonte hoort typisch bij mensen die zich nooit in badpak of bikini vertonen, en als buitenstaanders het geverfde okselhaar zien is dat wellicht genanter dan het zien van geslachtsdelen. Op de verpakking van PjakârMarâs staat dan ook niet voor niets alleen een kleurige haardot, zonder verdere verwijzingen. Ik kan me voorstellen dat ze in de supermarkt waar u (als man!) dit potje kocht, raar opkeken. Verder vraag ik me af of dit spul wel zo geschikt is om textiel mee te verven. Heeft u dat ook werkelijk geprobeerd?

Hugo & Nel van Reenen-Zandbergen uit Holwerd stuurden ons dit kiekje met commentaar. Dank je wel voor deze leuke bijdrage! 4 april 2000 Spokanië PAARDENLAND! dat kun je wel zeggen. Op uitnodiging van oude vrienden van ons bezochten we voor de tweede keer dit Fantastische land. We waren er al weer heeeeel lang niet geweest. De ontmoeting met onze vrienden vond plaats in het wereldje van aangespannen rijden met shetlanders. Wel dat was dus weer feest. Luka ons kleinkind was ook mee en moest natuurlijk direct op zo'n paard rijden. Veel en Heel lekker gegeten, vooral het toetje "hemelse modder" ging er weer goed in. We hopen dat het volgend jaar wat warmer zal zijn.

17 maart 2000 Geacht Forum Met veel plezier hebben we Spokanië:Berref gelezen, maar we hebben het gevoel dat Berref niet ALLES te bieden heeft. Wellicht vinden we op de andere eilanden nog veel leukere dingen? Wanneer komt er een reisboek over de REST van Spokanië uit? fam. Donker, Den Haag Ook de andere eilanden (Liftka, Brÿr, Teujan, Lomky, Tigof en Garos) hebben ieder zo hun eigen specialiteiten. Hierover willen we graag een volgend reisboek schrijven, maar dat kost tijd en ook de uitgever moet dat willen!

25 februari 2000 In uw reisboek lees ik op blz 60 dat er nog nauwelijks electriciteit (in Spokanië?) was, maar op de foto op blz 59 staat toch een groot stopcontact achter de dokter! Waarom had die man dan olielampen als hij ook stroom had? Bert Visscher Dr Quše Rifo Plÿp-Mânes had inderdaad geen elektrisch licht in zijn huis (het tegenwoordige museum), maar er waren wel enkele stopcontacten. Volgens de conservatrice van het museum had de huishoudster van de arts op deze stopcontacten aangedrongen om een stofzuiger te kunnen gebruiken. De dokter zelf zou dit maar 'moderne onzin' hebben gevonden. Desalniettemin staat de arts duidelijk met een stopcontact en een telefoon op de foto, waarschijnlijk om de moderne tijd te illustreren.

Maandag 21 februari 2000 Geachte heren, Graag maak ik u mijn complimenten voor uw fantastische website. Ik geniet van de website waar ik bekend mee raakte door een klein artikel over de Dominicus reisgids in NRC-Handelsblad van enkele weken geleden. Meer dan vijftien jaar geleden mocht ik een literaire reis maken door Spokanië en dat bezoek is mij altijd bijgebleven. Ik ben gek op trams en heb altijd onthouden dat in Spokanië interlokale trams (nog?) steeds een belangrijke schakel zijn in het openbaar vervoer. Wat destijds zeer tot mijn verbeelding sprak was het Centraal Station van (ik meen) Amahagge, en dan met name de toiletten waar een 'suppoost' op een verhoogd platform het drukke bezoek aan de wc's regelde. Ik vond dat zo'n grappig idee en ik kon mij er toen zo goed in vinden omdat het mij deed denken aan het Plein, toen nog een grote parkeerplaats, in Den Haag in de jaren zestig en zeventig waar hetzelfde gebeurde, maar dan met auto's. Ik krijg bij de naam Amahagge dan ook altijd een soort Haags gevoel hoewel de vergelijking natuurlijk absurd is. Is de beschrijving die ik destijds, dus meer dan vijftien jaar geleden, in handen kreeg nog verkrijgbaar? Met hartelijke groeten en veel succes met uw website! Marius Kolff Dank u wel voor de complimenten. Trams rijden er nog steeds (zie ook de informatie in Het Spokanisch Archief), maar de toiletjuffrouw in de ronde hal van de stationstoiletten in Amahagge is met pensioen. Het reisboek 'Uit in Spokanië - Nooit weg' is al vanaf ca. 1985 niet meer in de handel (maar hier en daar nog wel in antiquariaten en bibliotheken te vinden), maar de passage waarop u doelt is ook te lezen in SPARC - Uit in Spokanië.

De fam. De Bruijn uit Spijkenisse heeft het helaas minder goed getroffen. Maar dat is nou juist het aantrekkelijke van Spokanië: je weet nooit wat je te wachten staat! In ieder geval bedankt voor deze waarschuwing. Bij de VVV in Ðamô (Zuid-Liftka) hebben we een brochure gekocht met alle B&B-adressen uit de omgeving. Helaas stonden bij de meeste geen plaatjes, zodat we op de tekst moesten afgaan. Zo kwamen we in het dorpje Lôx bij deze bouwval terecht, die aangeprezen werd als "rural holiday summerhouse in traditional building style, surrounded by forests". Toegegeven: qua oppervlakte was het ruim (zowat 10x8 meter), maar je kon nergens rechtop staan, en ook voor de rest zou je er nog geen varken in willen huisvesten. Na één nacht zijn we naar een leuk hotelletje in Asjetto vertrokken!

Sinds vandaag (19/12/1999) weet ik dankzij een uitgebreid en interessant artikel in het "Dagblad de Limburger" (za. 18/12/99) van het bestaan van Spokanië af. Waar ik nogal benieuwd naar ben is informatie mbt de verschillende weertypen door het jaar heen en over de eilanden verspreid. Dit met het oog op een mogelijke wandeltrektocht door één van de gebergtes. Informatie over hiking-mogelijkheden en hiking-routes is dus ook welkom. Mvg Erik van den Akker, Venlo Het weer en info over hiking zijn te vinden in de rubriek Toerisme (zie Hoofdmenu hiernaast).

Na het artikel over Spokanie in de Limburger van zaterdag 18 dec gelezen te hebben, zou ik graag willen weten waar Spokanie nu precies ligt. Ik heb al in verschillende atlassen gekeken maar zonder resultaat. Ook via deze webside krijg ik geen bevredigend beeld van de exacte ligging van de eilanden. Wie kan mij antwoord geven? Loes Janssen, Weert We hebben twee suggesties: (1) schaf een goede atlas aan (bijvoorbeeld de gerenommeerde Spokanische atlas van Vliyteram); (2) lees de reisgids Spokanië: Berref. Bovendien zal de rubriek Atlas (in het Hoofdmenu hiernaast) in de naaste toekomst enige opheldering kunnen verschaffen.

Geachte heer, Zeg wat U denkt en vertel wat U weet......... Ik kan U alleen maar vertellen wat ik dacht toen ik een artikel over "Spokanië" las in de Volkskrant van Vrijdag 31 december 1999(!), want van dit land weet ik gek genoeg helemaal niets af, kan hier niets over vinden in naslagwerken noch in atlassen. Dat terwijl ik urenlang kan staren naar alles wat maar enigzins op een landkaart lijkt. Een land met 7.000.000 inwoners denk ik toch niet over het hoofd gezien te kunnen hebben in mijn 41-jarig bestaan. Spokanië, op de laatste dag van het millenium een ontdekking of................ Helpt U mij eens uit de droom dat Spokanië bestaat. Ronald van der Ploeg, Oosterhout. NB In de reisgids Spokanië: Berref doen wij er alles aan om mensen uit de droom te helpen, hoewel dit land zeker droom-achtige aspecten blijft hebben. Een goed idee dus om dit boek te lezen.

Ik kocht onlangs de reisgids van Spokanie met de bedoeling om er in 2000 met vakantie naartoe te gaan. Vraagt die jongen die bij de boekhandel achter de kassa aan mij: "Meneer, ik heb die boekjes binnen zien komen en er één doorgebladerd, maar het wordt mij niet duidelijk waar Spokanie ligt. En bovendien, niemand van mijn collega's weet het mij te vertellen". Zo zie ja maar: niet iedereen heeft bij zijn aardrijkskunde lessen even goed op zitten letten. Zo'n jongen is daar een typisch voorbeeld van. Ik heb hem in ieder geval verteld dat het land zeer de moeite waard is voor een vakantie en geadviseerd contact op te nemen met zijn reisbureau omdat die hem beslist verder kan helpen. Ik ben eigenlijk benieuwd wanneer hij op Trymt landt. Met vriendelijke groet, Jan van Orden Wij ook. Hopelijk heeft hij een retourtje genomen.

In mijn studie tijd heb ik vriendschap gesloten met een stagiair uit Spokanie. Hij studeerde agrowetenschappen (bietologie) aan de universiteit van Hirdo. Hij vertelde mij van een oud gebruik op het eiland Berref. Dit gebruik ben ik helaas in uw reisbeschrijvingen nog niet tegengekomen. Het gaat hier om een wekelijks stoombad. Dit bad 'evab' genaamd lijkt wat op een sauna maar is veel natuurlijker. De stoom wordt door het verdampen van bietensap verkregen. Hierdoor komen natuurlijke zoetstoffen mee in de stoom en condenseert een pigment op de huid. Door deze stof blijft de huid van de Spokaniers jonger en gezonder in vergelijking met die van de Europeanen. Voor de komende zomer 2000 heb ik een reis geboekt naar Hirdo om daar met mijn vreind zijn land te bekijken en de evab te ervaren. met vriendelijke groet Rudolf Schotman Uiteraard kan in een reisgids als Spokanië: Berref niet alles behandeld worden; de helft van het materiaal dat we voor dit boek hebben verzameld kon er geen plaats meer in krijgen. Maar we moeten eerlijk bekennen dat we nog nooit van de door u genoemde "evab" hebben gehoord, hoewel een ietwat warrige bietenteler ons een paar jaar geleden wel heeft toevertrouwd dat er "van die gekken zijn die liever in warme bietenpulp zitten dan na hun dood naar de hemel gaan". Wij hebben deze opmerking voor kennisgeving aangenomen en als Spokanische humor opgevat. Nu blijkt deze boer dus aan een werkelijk gebeuren gerefereerd te hebben. Alleen... hoe kan het dat zo'n warm bad een "evab" genoemd wordt? Spokanische woorden eindigen nooit op een stemhebbende medeklinker (b, d, v, z). Navraag bij het Dialectologisch Instituut in Zest leert ons dat het Tjempse dialect het woord "ejvâp" (spreek uit: ei-waup) kent, waarmee in het algemeen "heet bad" bedoeld wordt. Wellicht is dit het woord dat de stagiair gebruikte toen hij doelde op de bietensap-baden. Wij zullen de traditie van de bieten-stoombaden verder uitzoeken en dan in het Spokanisch Archief opnemen. Bedankt voor uw interessante bijdrage!

"Alleen leuk op 1 april" Hallo geofictici, Hoe doen jullie dat? Eerst een hele pagina Spokanië in de Limburger en vervolgens in de Volkskrant. Knap om met zoveel onzin in de landelijke kranten te komen. Hier moet bijna wel sprake zijn van connecties. Geofictie wordt door velen beoefend. In het verleden ook door mijzelf. Ik heb nog overwogen om lid te worden van de club voor geofictie (of zoiets). Van het niveau viel ik echter steil achterover. Wat een kinderachtigheid en gepruts. Dat zie hier (in mindere mate weliswaar) ook weer terug. Alleen de naam al, Spokanië, daar kun je toch niet serieus mee genomen worden. Maar ja, als je er zelf maar plezier in hebt. Op pagina grote artikelen in kranten zit ik echter niet te wachten. Was het op 1 april geweest dan had ik het wel weer kunnen waarderen. vriendelijke groeten, Luc Verhees

Wij hebben geen connecties; pers, radio en tv besteden graag aandacht aan een nieuw boek dat de horizon van de lezer verbreedt. Geofictie wordt inderdaad door velen beoefend. Maar landen als Spokanië, die met Nederlandse ministers (mevrouw Smit-Kroes) en topambtenaren onderhandelen, worden hier meestal niet toe gerekend. Zie bijvoorbeeld de reisgids Spokanië: Berref. Sommige mensen noemen de manier van leven in Tadzjikistan of op het eiland Pingelap ook "kinderachtig eenvoudig". Zonder nu in een compleet cultuurrelativisme te vervallen (wij zien ook wel dat onze West-Europese levensstijl vaak te verkiezen valt boven de Spokanische) vinden we toch dat andere beschavingen, waarvoor men enige moeite moet doen om erin door te dringen, ook leerzame en interessante elementen kunnen hebben. En Spokanië is zeker geen onbeschaafd land. Wist u dat er van de Spokaanse taal een grammatica van meer dan 1500 bladzijden bestaat en een woordenboek met meer dan 25.000 trefwoorden. Honderden talen op de wereld moeten het met minder doen. De naam "Spokanië" klinkt voor een Nederlander misschien raar, zoals hij wellicht ook de naam van de Amerikaanse stad Spokane raar vindt klinken, plus nog duizenden andere geografische namen (Kudelstaart, Lutjelollum). De etymologie van het woord "Spokanië" ("Spooksoliy" in het Spokaans) kunt u elders op deze website vinden (> Taalverhaal > Etymologie).

Interessant, zo'n ontdekkingsreis in een land dat tot nu toe voor mij onbekend was. Ik moet er zeker een keer naartoe! Als treinenliefhebber wil ik graag weten: bestaat er ook een kaart van de spoorwegen in Spokanie, evt. andere informatie over de spoorwegen? En hebben de grote steden ook tram- en/of metronetten? [...] Indien mogelijk zou ik graag de archieven van Lijntaxi's, Spoorwegen, Tramwegen en Autosnelwegen willen opvragen. Bij voorbaat dank! Met vriendelijke groet, David Eerdmans Ook ik ben treinenliefhebber. Ik heb zelfs een op Spokanische leest geschoeide modelspoorbaan op zolder gehad. Vanwege een verhuizing moest deze helaas ontmanteld worden, maar er zijn plannen om dit stukje model-Spokanië weer tot leven te wekken. De spoorwegkaart beslaat 19 A4-velletjes, en ook de overige informatie is zeer uitgebreid, zij het (nog) niet volledig. Ook hieraan wordt gewerkt. Een digitale kaart zal binnenkort op deze website te raadplegen zijn. In het Archief-menu zijn de door u genoemde items aanklikbaar gemaakt. R.T.

Graag zou ik wat meer te weten willen komen over sport in Spokanië, met name over voetbal. Een jaar of 15 geleden, of langer, heb ik iets op TV gezien over Spokanië. Ik zat toen nog op de lagere school en was gegrepen door dit land. Ik vond dit zo geweldig dat ik een eigen voorstelling heb gemaakt hoe het land er uit zou zien. Dit omdat ik het boek niet bemachtigen kon. Ik heb toen mijn eigen Spokanië getekent omdat ik niet wist hoe het er uit zag en welke steden er in het land waren. Zo was bijvoorbeeld in mijn Spokanië, Sporasta de hoofdstad. Omdat ik gek was/ben van voetbal heb ik toen mijn eigen voetbalcompetitie gemaakt. Mijn topclub was SC Spoka F, wat betekende sportclub Spoka Football. Dit alles had ik uitgewerkt met complete tekeningen van stadions, clubkleuren en spelers. Afgelopen week zag ik een stuk in het AD over Spokanië, en was meteen weer gegrepen door dit land. Het nieuwe boek heb ik meteen gekocht. Omdat Spokanië dicht bij Ierland (Groot-Brittannië) ligt, ga ik er van uit dat er in Spokanië zeer zeker aan voetbal wordt gedaan, omdat in Groot-Brittannië het spel ooit begonnen is. In welke mate deze sport bedreven wordt is mij onbekend. Graag zou ik van u wat woorden willen weten om namen van clubs te maken, of eventueel namen van clubs die al bestaan, om zo een nieuwe competitie te gaan maken. Ik zou graag de vertaling willen hebben van de woorden : voetbalclub, sportclub, voetbal, voetbalbond, sportvereniging, clubverband, betaald voetbal organisatie. in het Spokaans. NJM (naam bij de redactie bekend) Dus naast het echte Spokanië bestaat er ook een gefantaseerd Spokanië! Helaas geniet voetbal in het echte Spokanië niet de populariteit die u zich zou wensen. Zoals bekend wordt in dit land sport alleen beoefend omwille van het spel, niet voor het winnen, en al helemaal niet voor geld. Voor "voetbal" kunt u verder kijken bij de rubriek Toerisme (in het Hoofdmenu hiernaast).

voetbal (bal om mee te voetballen) = tiffugbâl voetbal (spel) = bâlmert voetballen, voetbalspelen = bâlmerre voetballer, voetbalspeler = bâlmerr, tiffugbâlmerr voetbalclub = bâlmerre-clup voetbalbond = bâlmerre-ququlâ sportclub = sport-clup sportvereniging = sport-ququlâ in clubverband = fes eft clup-fâgo betaald-voetbalorganisatie = ôrganisašo furt smurf-bâlmert

Ik vroeg mij af hoe het in Spokanië staat met de visserij. Ik las er niets over. Ik zie een aantal gebieden langs de kust waar zeer zeker schelpdierbestanden voorkomen en dus de basis bestaat voor een mosselculture. Gezien het klimaat, iets ten zuiden van UK en in het Atlantische gebied, moet er ook een groot potentieel zijn voor oesters. Klopt dat? De vele rivieren doen mij afvragen hoe het staat met de intrek van zalm en van glasaal. Spokanië ligt trouwens op de meest waarschijnlijke trekroute van glasaal uit de saragossazee naar de Noordzee. Zijn er mogelijkheden voor export van glasaal naar Nederland, want hier komen we tekort voor onze palingkwekerijen. Tenslotte ben ik benieuwd naar de situatie van de kottervisserij op plat- en rondvis. Het moet gewoon een ideaal land zijn voor een commerciele visserij. Ik zie tot nog toe niets over deze ongetwijfeld belangrijke industrie in Spokanië. Ik neem aan dat in vroeger eeuwen Portugese vissers wel bekend waren met Spokanië en hun sporen daar hebben achtergelaten (het Katholicisme wellicht; komt dat vooral voor langs de kust?; in de taal en met name de scheepvaarttermen?). Per slot van rekening kenden de Portugeze vissers New-Foundland en de canadese kust ook al lang voordat Columbus Amerika ontdekte. Die vissers waren analfabeet en werden door het toenmalige "establishment" niet gehoord, zodat Columbus zijn ontdekking tenminste kon doen. Ja, er is nog veel te ontdekken en te leren over Spokanië. Mvg Jan Willem Henfling

Ja, oesterteelt is er, en paling, zalm en forel volop. Ook de zeevisserij is heel belangrijk. Zie wat dat betreft de reisgids Spokanië: Berref. Wat de Portugezen betreft, u hebt helemaal gelijk, en ook dat staat in de reisgids. Zoals bekend voert Spokanië nog steeds een isolationistische politiek, wat onder meer inhoud dat im- en export minimaal zijn. De visserij wordt dan ook voornamelijk voor de eigen behoefte bedreven, niet voor export-doeleinden (zoals IJsland dat doet). Bovendien gaan Spokaniërs traditiegetrouw nooit ver de zee op, want "je weet maar nooit wat er achter de horizon verborgen ligt". Veel plaatsnamen op de zuidelijke eilanden en aan de zuid- en westkust van Berref zijn van Portugees/Spaanse oorsprong. Ook in de taal worden wel leenwoorden uit deze talen gevonden, hoewel niet per se met betrekking tot de visserij. Een bekend woord is adegiy, uit het Portugees adega, dat "wijnkelder" betekent. Helaas zijn het Spokaanse woordenboek (25.000 trefwoorden!) en de zeer gedetailleerde landkaart nog niet toegankelijk op deze website. Maar daar wordt aan gewerkt. Ook over de visserij zal er nog meer openbaar gemaakt worden. Maar in de Reisgids is al veel informatie te vinden.

Het is altijd erg moeilijk om verbinding met een Spokanische website te krijgen. Het lijkt wel of de telefoonlijnen in dat land constant kapot zijn. Jos Buis te Kimswerd Verbindingen tussen Spokanië en de rest van de wereld zijn (nog) niet zoals het zou moeten, maar er wordt aan gewerkt! We doen ons best om websites uit Spokanië via onze eigen site aan u door te geven. Voor zover het websites betreft die in de reisgids Spokanië: Berref worden genoemd, is dit al aardig gelukt.

Kunt u ook een goede wegenkaart op deze site plaatsen? Mevrouw Gerda Fransen te Winterswijk Er bestaat een zeer gedetailleerde kaart van Spokanië, waarop de kleinste weggetjes en paden aangegeven zijn. Deze kaart wordt momenteel gedigitaliseerd zodat hij in deelkaarten aan het web toevertrouwd kan worden. We houden u op de hoogte!

Wij vinden de natuur in Spokanië prachtig, het eten is ook best wel lekker, maar de mensen begrijpen we niet. Familie Zadelmaker, Eindhoven Wie wel? Maar ga een cursus Spokaans volgen of verdiep u in de cultuur en omgangsvormen.

Kunt u niet alle SPARC-bestanden op deze website zetten? P. Siemons, Amsterdam De omvang van SPARC is zó groot en de data zijn zo frequent aan wijziging en uitbreiding onderhevig dat niet alles in één keer openbaar gemaakt kan worden. We kunnen helaas geen voorspelling doen welke items er de volgende maanden gepresenteerd zullen worden. Dit hangt onder meer af van de reacties op deze website en de ontwikkelingen in Spokanië.

Ook de heer en mevrouw DeRoeck uit Antwerpen hebben een Gâlpiy'se Berghond, dat populaire ras uit de kennel van het bergdorpje Gâlpiy, vlak bij Jatty (Ziyp, Berref). Wij hebben het jonge beestje in die kennel gekocht, maar ons niet gerealiseerd dat we met deze hond nooit meer terugkonden naar Spokanië. Daarom zijn we er maar één keer geweest. Als de hond het land weer inmag, gaan we gewis opnieuw.

Wij hebben zo'n te gek B&B-adres bij Cÿrqurzjôm aan de zuidkust van Tigof gevonden. Het precieze adres weten we niet meer, maar het was bij een boer met een grote rode baard, en zijn vrouw had een vlecht. Ze hadden ook nog twee dochtertjes en enkele hangbuikzwijntjes! Het is maar een klein dorpje, dus dit B&B-adres is makkelijk te vinden! Zou het geen leuk idee zijn als ook andere mensen hun goede ervaringen met een Spokanisch B&B-adres op jullie homepage zetten? Zoiets doen ze toch ook in het AD? Fam. v.d. Welle, Schiedam Als er genoeg van zulke tips bij ons binnenkomen, kunnen we er wellicht een apart rubriekje aan wijden. Maar wat was er nou zo "te gek" aan uw B&B-adres in Cÿrqurzjôm?